ساختار پیام مدباس

پیام های مدباس ساختار مشابهی دارند که از 4 فاکتور اصلی تشکیل شده اند.
نظم و ترتیب این فاکتورها در همه پیام ها یکسان است. همین مسئله موجب تجزیه آسان محتوای پیام های مدباس میشود.

در شبکه مدباس ، مکالمه همواره توسط یک master آغاز میشود. master پیامی را ارسال میکند.

با توجه به محتویات آن، slave پیام را تفسیر کرده و به آن پاسخ میدهد.

آدرس دهی فیزیکی slave در سرتیتر هر پیام، مشخص میکند که کدام دستگاه slave باید به پیام پاسخ دهد.

نودهای (nodes) دیگر موجود در شبکه مدباس درصورتی که فیلد آدرس با آدرس خودشان مطابقت نداشته باشد، این پیام را نادیده میگیرند

ساختار پیام مدباس

توابع پروتکل مدباس دستورات خواندن و نوشتن را برای حافظه داخلی slave اجرا میکنند تا پیکربندی، نظارت و کنترل ورودی ها و خروجی های slave را ثبت کند.

1-5- دستگاه های مبتنی بر پروتکل مدباس

دستگاه های مبتنی بر پروتکل مدباس به طور معمول،
حاوی یک نقشه رجیستر کلی هستند. با استفاده از این نقشه، پیکربندی، ورودی و خروجی داده ها خوانده و نوشته میشوند.
برای درک بهتر عملیات کلی باید به نقشه رجیستر slave مربوط به دستگاه مراجعه کرد.

مدل داده ها در پروتکل مدباس دارای یک ساختار ساده شامل چهار نوع داده اساسی است:

  •  ورودی های مجزا (Discrete Inputs).
  •  خروجی های کویل (سیم پیچ)  (Coils Outputs).
  •  ورودی رجیستری یا داده های ورودی (Input Registers or Input Data).
  •  نگهدارنده رجیستری یا داده های خروجی (Holding Registers or Output Data).

5-2- واحد داده در پروتکل مدباس  (PDU)

محل درخواست خدمات در پیام یا واحد داده پروتکل مدباس یا PDU متشکل است از:
– کد عملکرد یا کد تابع (Function code).
– تعداد داده های (data bytes) درخواست شده توسط master.

حافظه رجیستری مدباس (memory registers) در هر دستگاه حول چهار نوع مرجع داده سازماندهی میشوند.
این نوع داده ها بیشتر توسط عدد آغازین مورد استفاده در حافظه آدرس دستگاه (memory address)، شناخته میشوند. مانند:

• صفر (0) موجود در رجیستر به معنی: خواندن و یا نوشتن «خروجی های مجزا یا کویل».
• یک (1) موجود در رجیستر به معنی: خواندن «ورودی های مجزا».
• سه (3) موجود در رجیستر به معنی: خواندن «ورودی رجیستری».
• چهار(4) موجود در رجیستر به معنی: خواندن یا نوشتن بر روی « داده خروجی و نگهدارنده رجیستری».

1-5-2- فیلد « کد عملکرد پیام مدباس » (Function Code Field)

«فیلد کد عملکرد» مشخص میکند که با استفاده از کدام گروه داده های رجیستری از slave، آن را میخواند یا مینویسد.

به عنوان مثال، یک کد عملکرد 03، که نگهدارنده رجیستری 40001-40002 را میخواند،
به عنوان داده های رجیستری 0000 آدرس دهی میشود که در فیلد آدرس داده ها در پیام ارسالی به slave قرار میگیرد.

کد عملکرد 03 بر روی موجودی رجیستری نوع (4xxxx) در نقشه داده های slave کار میکند
زیرا درخواست نوع عملیات داده ها نگهدارنده رجیستری مورد استفاده را مشخص میکند و بر آدرس دهی (4xxxx) دلالت دارد.

فیلدهای PDU به بایت ها تقسیم شده و براساس عنوان فیلد گروه بندی میشوند.

پیام درخواست شامل:

• «آدرس slave  «01.
• «کد عملکردFunction code) 03) »(خواندن از نگهدارنده رجیستری های 4xxxx ).
• «دستور شروع (starting address)» همان بایت های HI و LO یا (0000) هستند که شروع رجیستر را مشخص میکنند.
• «تعداد آدرس هایی (count number of addresses) » که از slave خوانده میشود، معادل است با داده های
رجیستری HI و LO از ارزش تعدادی (0002) و مشخص کننده «تعداد رجیسترهایی» است که از slave خوانده خواهند شد.

× چگونه می‌توانم به شما کمک کنم؟